Research article

Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi/Turkish Journal of Physiotherapy and Rehabilitation

, 25:18

First online:

Open Access This content is freely available online to anyone, anywhere at any time.

Determinants of inspiratory muscle strength in pulmonary arterial hypertension: dyspnea and functional capacity

  • Melda SağlamAffiliated withFakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Email author 
  • , Hülya ArikanAffiliated withFakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık
  • , Naciye Vardar yağliAffiliated withFakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık
  • , Deniz İnal ınceAffiliated withFakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık
  • , Ebru Çalik kütükçüAffiliated withFakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık
  • , Sema SavciAffiliated withFizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Dokuz Eylül Üniversitesi
  • , Ali AkdoğanAffiliated withHastalıkları Anabilim Dalı Romatoloji Bölümü, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi İç
  • , Lale TokgözoğluAffiliated withKardiyoloji Anabilim Dalı, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi

Abstract

Purpose:

Dyspnea and fatigue are frequent symptoms in patients with pulmonary arterial hypertension (PAH). This study was aimed to investigate the effects of inspiratory muscle strength on dyspnea and functional capacity in patients with PAH.

Methods:

Thirty one patients with PAH, (6 males, 25 females, mean age=49.74±12.40 years), from New York Heart Association (NYHA) Class II and III were included in the study. Respiratory muscle strength was assessed using a portable mouth pressure device. The Modified Medical Research Council (MMRC) scale was used to evaluate dyspnea perception. Functional capacity was measured using the six-minute walk test (6MWT). Oxygen saturation, heart rate, fatigue and dyspnea perception were recorded before and after the 6MWT.

Results:

Of 16 patients (51.6%) were found to have inspiratory muscle weakness. Inspiratory muscle strength showed a significant relationship with MMRC score (r=-0.61, p<0.0001), NYHA class (r=-0.38, p=0.03), 6MWT distance (r=0.58, p=0.001), dyspnea perception during exercise (r=-0.40, p=0.03), and exercise oxygen saturation (r=0.37, p=0.04). The MMRC and 6MWT distance are the factors independently predicting inspiratory muscle strength (R=0.68, R2=0.46, F(1-27)=4.625, p=0.041). MMRC dyspnea score independently explained 36.7% of the variance in inspiratory muscle strength. It was determined that 6MWT distance independently explain 9.3% of the variance in inspiratory muscle strength (p <0.05).

Discussion:

Inspiratory muscle weakness is common in patients with PAH. Increased dyspnea perception in activities of daily living and exercise, and reduced functional capacity are the factors determining inspiratory muscle weakness in PAH. The effects of pulmonary rehabilitation programs aiming at increasing the inspiratory muscle strength on dyspnea and functional capacity should be investigated in PAH.

Key words

Pulmonary hypertension Muscle strength Dyspnea Exercise tolerance

Pulmoner arteryel hipertansiyonda inspiratuar kas kuvvetini belirleyen faktörler: dispne ve fonksiyonel kapasite

Öz

Amaç:

Dispne ve yorgunluk, pulmoner arteryel hipertansiyon (PAH) hastalarında sık görülen semptomlardır. Bu çalışmanın amacı, PAH hastalarında inspiratuar kas kuvvetinin dispne ve fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin araştırılmasıydı.

Yöntemler:

Çalışmaya New York Heart Association (NYHA) sınıf II ve III‘te olan 31 PAH hastası (6 erkek, 25 kadın; yaş ortalaması= 49.74±12.40 yıl) dahil edildi. Solunum kas kuvveti taşınabilir ağız basıncı ölçüm cihazı ile değerlendirildi. Dispne algılamasının değerlendirilmesinde, Modifiye Medical Research Council (MMRC) skalası kullanıldı. Fonksiyonel kapasite, altı dakika yürüme testi (6DYT) kullanılarak ölçüldü. 6DYT’den önce ve sonra oksijen satürasyonu, kalp hızı, yorgunluk ve dispne algılaması kaydedildi.

Sonuçlar:

Hastaların 16’sının (% 51.6) inspiratuar kas zayıflığı olduğu bulundu. İnspiratuar kas kuvveti, MMRC skoru (r=-0.61, p<0.0001), NYHA sınıfı (r=-0.38, p=0.03), 6DYT mesafesi (r=0.58, p=0.001), egzersiz sırasındaki dispne algılaması (r =-0.40, p=0.03) ve egzersiz oksijen satürasyonu (r =0.37, p=0.04) ile anlamlı ilişki gösterdi. MMRC skoru ve 6DYT mesafesi, inspiratuar kas kuvvetini bağımsız olarak tahmin eden faktörlerdi (R=0.68, R2=0.46, F(1- 27)=4.625, p=0.041). MMRC dispne skoru, inspiratuar kas kuvvetindeki değişimin % 36.7’sini bağımsız olarak açıklamaktaydı. 6DYT mesafesinin ise, inspiratuar kas kuvvetinin % 9.3’sini bağımsız olarak açıkladığı belirlendi (p<0.05).

Tartışma:

PAH hastalarında inspiratuar kas zayıflığı görülme sıklığı yüksektir. PAH’ta günlük yaşam aktiviteleri ve egzersiz sırasında dispne algılamasında artış ve fonksiyonel kapasitede azalma inspiratuar kas zayıflığını belirleyen faktörlerdir. PAH’ta inspiratuar kas kuvvetini artırmayı hedefleyen pulmoner rehabilitasyon programlarının dispne ve fonksiyonel kapasiteye etkisi araştırılmalıdır.

Anahtar Kelimeler:

Pulmoner hipertansiyon Kas kuvveti Dispne Egzersiz toleransı